‘Een rap met een traan’ door Mathieu Pater, coördinator muziektherapie bij stichting Papageno,

Muziek heeft veel invloed op onze emoties en gemoedstoestand. Ik denk dat we dat altijd al wel wisten, maar de laatste jaren wordt dit door steeds meer onderzoek bevestigd. Zo verscheen er onlangs een mooi artikel* dat muziektherapie helpt tegen stress. Als muziektherapeut ervaar ik zelf ook bijna dagelijks wat voor invloed muziek kan hebben. Als ik na een drukke werkdag in de auto zit en de afspeellijst op mijn telefoon open weet ik precies welke nummers mij kunnen oppeppen maar ook bij welke nummers de tranen direct in mijn ogen springen. Ik luister naar veel verschillende muziekstijlen die allemaal weer een andere uitwerking op mij hebben.

2020 12 05 papageno muziektherapie 06Dit zet ik in mijn werk als muziektherapeut ook regelmatig in. Wanneer kinderen of jongeren waar ik mee werk moeilijk bij hun gevoel komen lukt dit vaak gemakkelijker wanneer we muziek inzetten. Zo heb ik een tijd mogen werken met Jacob, een stoere tiener die niet zo heel lekker in zijn vel zat. Hij had het moeilijk met zijn diagnose autisme en het feit dat hij merkte dat hij anders met dingen omging dan zijn leeftijdsgenoten. Hij had een zware periode achter de rug waarin hij ook enige tijd was opgenomen in een kliniek omdat hij het plezier in het leven niet meer zag.

Toen ik hem leerde kennen tijdens de muziektherapie was het contact heel oppervlakkig. Jacob wilde vooral beter gitaar leren spelen en het liefst nergens over praten. Hij oefende heel veel op de gitaar en zijn gitaarspel ging snel vooruit. We speelden veel verschillende stijlen en ik probeerde hem uit te dagen ook te gaan zingen. Dat vond hij maar niets, zijn opvatting was: je hebt in een band gitaristen en zangers. En hij was duidelijk de gitarist. Omdat we veel verschillende muziekstijlen langs lieten komen introduceerde ik ook de rapmuziek. Hoewel deze stijl wat lastig te combineren was met de gitaar sprak het hem enorm aan. We maakten samen korte teksten die we met een leuke beat uit de computer op de achtergrond gingen rappen.

Een aantal weken verder kwam hij weer binnen voor de muziektherapie, hij had duidelijk in zijn hoofd wat hij wilde gaan doen deze keer. Hij vroeg of ik mijn laptop wilde pakken om een beat te maken. Hij had precies in zijn hoofd hoe deze moest worden. Toen de beat klaar was en ik hem aanzette om hem helemaal te luisteren begon Jacob te rappen. Hij had een hele indrukwekkende tekst geschreven over de tijd dat hij was opgenomen en hij uit het leven wilde stappen. Toen ik naar hem op keek zag ik een zelfverzekerde jongen staan die een moeilijke tijd uit zijn leven verwoorde. Er liep een traan over zijn wang én over die van mij.

(De gebruikte naam is om privacy redenen gefingeerd)