Contact door muziek door Mathieu Pater, coördinator muziektherapie bij Papageno

Als onderzoeker houd ik mij al jaren bezig met wat muziek voor meerwaarde kan hebben in het sociale contact van kinderen met autisme. Tijdens dit onderzoek is het fenomeen ‘muziek’, wat mij al jaren intrigeerde, mij nog meer gaan boeien. Muziek maakt emotie los en muziek verbindt. In de vreemde periode waar we nu met zijn allen in zitten zien we ook veel initiatieven langs komen waar muziek een verbindende rol in speelt. Van een immens groot kinderkoor, mensen die spontaan op hun balkon muziek gaan maken tot muzikanten van grote orkesten die digitale wegen banen om samen muziek te maken.

2020 05 08 muziekappDe Papageno-muziektherapeuten zoeken deze periode ook naar vormen om de muziektherapie te kunnen blijven aanbieden. Sommige kinderen worden door hun therapeut uitgedaagd om via de app Team-Papageno een muzikale challenge te doen. Dit levert verrassend leuke composities op! Maar ook wordt er muziektherapie gegeven via video bellen. Dit is voor de meeste kinderen in het begin wel vreemd en ze kijken wat vertwijfeld naar hun ouders. Klopt dit wel? Is dat de muziektherapeut die nu in mijn tablet zit? Maar na goedkeurend knikken en blij reageren zijn de kinderen vaak al snel enthousiast. De therapeuten beginnen meestal met herkenbare liedjes die eerder al aan huis gebruikt zijn, kinderen haken hierop aan alsof het nooit anders geweest is. De muziektherapie via een video-verbinding levert ook bijzondere momenten op. Er zijn kinderen met autisme die zich normaal moeilijk kunnen concentreren, maar die een tablet heel leuk vinden. Daardoor kunnen ze met gemak de hele sessie voor de tablet blijven zingen, bewegen en muziekinstrumenten spelen.

Maar zo vertelde een therapeut ook dat zij met een jongen met autisme en een sociale angst werkt die tijdens de sessies nooit heeft gepraat. Maar in een video-sessie waarin hij samen met haar muziek heeft gemaakt ook terugpraatte wanneer zij iets vroeg. Een andere therapeute vertelde dat zij ging videobellen met een meisje die naast autisme een visuele beperking heeft. De moeder van dit meisje gaf aan dat ze de kans van slagen niet zo groot achtte omdat haar dochter over het algemeen niet van bellen houdt. Maar haar dochter reageerde verrassend positief op de herkenbare liedjes van de muziektherapeute. Ook speelde zij boven verwachting geconcentreerd mee op het keyboard met de muziek die de muziektherapeute maakte. Haar moeder gaf na de sessie aan dat zij het heel bijzonder had gevonden. Ondanks dat ze zelf niet meedeed en de telefoon vasthield, voelde ze zich meer betrokken bij de muziektherapie, dan normaal gesproken.

Al is het in deze periode een beetje improviseren en zoeken: we zien dat muziek verbindt en mensen met elkaar in contact brengt.